Bu hikaye nasıl başladı

Anaokulunda yedikten sonra, eve gelip, "anne sen neden salatalı bölek yapmıyorsun?" diye sorması daha dün gibiyken, bu sene 12.sınıf öğrencisi oldu, 2021 tayfa kontenjanından sınava girmeye hazırlanıyor... ah benim ıspanaklı börek seven güzel oğlum😊

Her ne kadar bilgisayar, cep telefonu, sosyal medya platformlarından geri kalmasak ve hatta gençlerin günlük lisanını, anlayışlarını güncel olarak takip edebilsek de, onların büyüme ve hayata yetişme hızlarına duygusal anlamda uyum sağlamak gayret gerektiriyor. Onların kolayca ve doğallıkla atlayıverdikleri aşamalara bizim alışmamız biraz zaman alıyor. Annenin elini bırakıp artık yalnız yürüyebilmesi için cesaretlendirdiğim yaşları çoktan geçti... Şimdi şehri tanımasını, okula 3 vesaitle gitmek için evden çıkmasını, arkadaşlarıyla iletişimini, geleceğe yönelik hayaller kurup planlar yapmasını mutlulukla gözlemliyorum.

4 yaşındayken "büyüyünce süt fabrikası açacağım" diyerek, artık nereden gördüyse, aklınca bir imalat bantı modelini çizdiği defteri hala saklarım🍼😏 Üniversite sınavı için hazırlanmaya başladığında hatırladık bunu gülümseyerek. Süt fabrikası işini bilemiyorum, ama eşit ağırlıklı puan türü için çalışmalara başladı. Pandemi günlerini yaşarken dershane mi, evde öğretmen ile mi hazırlanmalı sorusu gündeme geldi. Covid efendinin coşup coşmayacağını, gidişatın nasıl olacağını öngörememekten dolayı, öğretmen seçeneğinde karar kıldık.

Bu kararımızın beni bu blogu açmaya götüreceğini o an bilemiyordum tabi 😉 Pandemi ile birlikte Mart ayından beri hayatım çok değişmişti. Haftanın büyük kısmında dışarıda olmama sebep olan seramik atölyesi çalışmalarım, yazmacılık kursum, severek katıldığım çeşitli konulardaki paneller, konferanslar bu süre zarfında askıya alınınca, ev içi yaşamı daha verimli ve yaratıcı hale dönüştürmeye başlamıştım.

Ders için eve öğretmen geldiğinde ikram etmeye, başlarda pastaneden alınan ufak tatlı, tuzlu çeşitler derken, 'dur, benim annanemin poğaça tarifi neredeydi ' diye devam eden bir süreç... Açıkçası kek, börek, kurabiye kokusu, evimizde hakim olan ve pek sık duyulan birşey değildi. Pandemi şartlarıyla beraber, fırınımdan çıkanlar da beğenilmeye başlayınca bana bir gayret geldi😄

İşte böyle başladı YKS annesi olarak mutfak maceram. Sosyal medyada harika lezzetleri, çok güzel videolarla anlatıp, nefis sunumlarla sergileyen pek çok başarılı hesap var. Bunların yanında benim amacım az zamanda, tek aşamada hazırlayıp fırınlayabileceğimiz tarifleri, olabilecek en pratik haliyle yazıp anlatmak. Pişmeden önce ve sonraki fotoğraflarıyla da netice hakkında fikir oluşmasını sağlamak. Havalı aksesuarlarım, özel markalarla sunumlarım, stüdyo kalitesinde fotoğraflarım, şık videolarım yok; mutfağımda ne varsa onunla, fotolar cep telefonuyla... 

Türk kadını beceriklidir, mutfakta eli çabuktur. Tariflerin bazıları veya hatta bir çoğu hepinizin şimdiye kadar bol bol yapmış olduğu lezzetler de olabilir. Ama tamamı denenmiş, öğrenci ve öğretmenler tarafından afiyetle test edilmiş ve onaylanmıştır.😊 Ve en önemlisi yıllar içinde parça parça toparladığım tariflerin hepsinin bir arada olmasıdır. 

Gönlümde yatan dileğim, YKS'ye hazırlık sürecimizin pandemi şartlarıyla birleşmesini acı tatlı tüm yönleriyle yaşarken, benzer süreçlerde olanların da işlerini kolaylaştıracak bir blog hazırlamak. Hele sadece YKS annelerine değil, mutfakta hızlıca lezzetli birşeyler hazırlamak isteyenlere de hitap edebilirsem benden mutlusu olmaz💖

💜

let love rule...